Sinds 12 augustus 2026 is de Europese Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR) van toepassing. De nieuwe verordening introduceert tal van verplichtingen voor verpakkingen, onder meer rond preventie, hergebruik, recycleerbaarheid en het gebruik van bepaalde stoffen. Een van de nieuwe aandachtspunten is de beperking van PFAS in voedselcontactverpakkingen.
PFAS, voluit per- en polyfluoroalkylstoffen, vormen een grote groep synthetische stoffen die onder meer bestand zijn tegen hitte en chemicaliën, waterafstotend en /of vetafstotend zijn. Die eigenschappen maakten ze interessant voor verschillende toepassingen, waaronder bepaalde voedselcontactverpakkingen. Tegelijkertijd zijn veel PFAS zeer persistent in het milieu. De Europese Unie wil daarom de aanwezigheid en verspreiding van deze stoffen verder beperken.
Nieuwe grenswaarden voor voedselcontactverpakkingen
De PPWR legt specifieke grenswaarden vast voor PFAS in voedselcontactverpakkingen. Vanaf 12 augustus 2026 mogen verpakkingen die onder deze bepalingen vallen niet op de Europese markt worden gebracht wanneer de toepasselijke grenswaarden worden overschreden.
Het gaat hierbij niet om een algemeen verbod op PFAS in alle verpakkingen, maar om specifieke beperkingen voor voedselcontactverpakkingen.
Hoe kan conformiteit worden onderbouwd?
De PPWR vereist dat fabrikanten voor de verpakkingen die onder de verplichting vallen een Declaration of Conformity (DoC) opstellen. Deze verklaring wordt ondersteund door technische documentatie die aantoont dat aan de toepasselijke eisen is voldaan.
Voor PFAS kunnen analytische gegevens daarbij een belangrijke rol spelen. Een eerste beoordeling kan bijvoorbeeld gebeuren via de bepaling van fluor. Wanneer daaruit blijkt dat verdere analyse nodig is, kan bijkomend onderzoek worden uitgevoerd om na te gaan of er organisch gebonden fluor of specifieke PFAS aanwezig zijn.
Een belangrijke nuance is dat één analysemethode niet automatisch alle vragen rond PFAS-conformiteit beantwoordt. De geschikte aanpak hangt af van het materiaal, de toepassing en de wettelijke vereisten.
BVI breidt analysecapaciteit uit
Om bedrijven hierbij te ondersteunen, beschikt BVI sinds kort over Combustion Ion Chromatography (C-IC). Met deze techniek kan onder meer totaal fluor (TF) in verpakkingsmaterialen worden bepaald.
Bepalen van de hoeveelheid totaal fluor is een waardevolle meting om na te gaan of PFAS aanwezig zou kunnen zijn in een materiaal. Het bepalen van de hoeveelheid totaal fluor, met maximum toelaatbare waarde van 50 mg/kg materiaal, wordt ook vooropgesteld als eerste stap in de analytische conformiteitsbeoordelingsstrategie.
De nieuwe PFAS-vereisten onder de PPWR maken betrouwbare analytische informatie steeds belangrijker als onderdeel van de technische onderbouwing van verpakkingsconformiteit.
Wil je meer weten? Volg onze training" PFAS IN VERPAKKINGEN" : info and registratie HIER
